Γιατί ορισμένα στοιχεία νερού ηρεμούν και άλλα ενοχλούν
Πολλοί ιδιοκτήτες κήπων τοποθετούν έναν τοιχοκρουνό ή έναν καταρράκτη με λεπίδα, ελπίζοντας να καλύψουν την κίνηση της πόλης, και δύο εβδομάδες αργότερα σβήνουν την αντλία επειδή ο ήχος είναι ασταμάτητος. Ακουστικοί ερευνητές που μελετούν φυσικά ηχητικά τοπία, συμπεριλαμβανομένου του έργου του R. Murray Schafer The Soundscape, επισημαίνουν ότι ένα φύλλο νερού που πέφτει από πάνω από 300 mm σε ένα ρηχό, σκληρό κολυμβητήριο δημιουργεί έντονο λευκό θόρυβο υψηλής συχνότητας μεταξύ 2.000 και 6.000 Hz. Σε μια περιτοιχισμένη αυλή, η τοιχοποιία ανακλά αυτές τις συχνότητες πέρα δώθε, δημιουργώντας έναν σκληρό σφύριγμα που ανταγωνίζεται τη συζήτηση και προκαλεί κόπωση ακρόασης.
Οι ιστορικοί μαυριτανικοί αυλόκηποι, όπως το Generalife και η Αυλή των Μυρτιών στην Αλάμπρα της Γρανάδας, έλυσαν αυτό το πρόβλημα πριν από αιώνες. Αντί για ψηλούς καταρράκτες, χρησιμοποιούσαν χαμηλής πίεσης λεκάνες από πέτρα με υπερχείλιση και στενά κανάλια (acequias), όπου το νερό αναβλύζει σιωπηλά στο κέντρο, γλιστρά πάνω από ένα στρογγυλεμένο πέτρινο χείλος και κυλά σε ένα αυλάκι με υφή. Ο ήχος που προκύπτει βρίσκεται στο ζεστό εύρος των 250 έως 800 Hz, ένα απαλό, ακανόνιστο γουργούρισμα που καλύπτει τον μακρινό βουητό των ελαστικών, αφήνοντας την ομιλία άνετη.
“Αφήστε το νερό να κολλάει στην πέτρα αντί να πέφτει μέσα από τον κενό αέρα. Ένα φιλμ πάχους πέντε χιλιοστών που γλιστρά πάνω σε ραβδωτή ardesia ψιθυρίζει· μια ελεύθερη πτώση τριάντα εκατοστών φωνάζει.”
— Υδραυλική Ακουστική Σημείωση, Puff Brain Picnc
Βαθμιδωτό Κανάλι
Γεωμετρία Καναλιού με Εμπόδια
Η τοποθέτηση διαγώνιων πέτρινων νερολωρίδων ανά 40 εκ. κατά μήκος ενός ρηχού καναλιού σπάει την επιφάνεια σε απαλές πλεξούδες και παράγει έναν χαμηλό, ρυθμικό κελάρισμα.
Γεμάτη Λεκάνη
Υπερχείλιση από Επιφανειακή Τάση
Όταν το νερό γλιστρά πάνω από ένα γυαλισμένο χείλος βασάλτη πάνω σε στρογγυλοποιημένα ποτάμια βότσαλα, τα πιτσιλίσματα εξαφανίζονται και μένει μόνο ένα υπόγειο ρυάκι.
Ρύθμιση των decibel, του τόνου και του ελέγχου
Κάθε στοιχείο νερού σε έναν αισθητηριακό κήπο πρέπει να διαθέτει μια χειροκίνητη σφαιρική βάνα ή έναν ηλεκτρονικό ελεγκτή αντλίας μεταβλητής ταχύτητας, προσβάσιμο από τον χώρο καθισμάτων. Αυτό που φαίνεται δροσερό ένα αεράτο απόγευμα Τρίτης μπορεί να είναι υπερβολικά διεγερτικό σε μια ήσυχη βραδιά με ημικρανία.
| Πηγή Ήχου | Ακουστικός Χαρακτήρας | Τυπική Στάθμη (στα 2 μ.) | Καλύτερη Αισθητηριακή Εφαρμογή |
|---|---|---|---|
| Γεμάτη Πέτρινη Urn πάνω σε Χαλίκια | Πολύ απαλό, οικείο κελάρισμα | 36 – 42 dBA | Ακριβώς δίπλα σε ήσυχο πάγκο ανάγνωσης ή μικρή καρέκλα αυλής. |
| Βαθμιδωτό Πέτρινο Κανάλι (πτώσεις 20 mm) | Θερμό, συνεχές κελάρισμα ρυακιού | 44 – 48 dBA | Δίπλα σε κεντρικό μονοπάτι για να καθοδηγεί την κίνηση μέσω του ήχου. |
| Βαθιά Λεκάνη με Υποεπιφανειακό Φυσητήρα | Χαμηλό, απηχητικό γουργούρισμα | 46 – 52 dBA | Κάλυψη του σταθερού χαμηλόσυχνου βουητού του αστικού δρόμου. |
| Ψηλή Λεπίδα από Ανοξείδωτο Ατσάλι (πτώση 450 mm) | Έντονος, ομοιόμορφος πιτσιλισμός υψηλής συχνότητας | 58 – 64 dBA | Αποφύγετε σε αισθητηριακούς κήπους· προκαλεί ηχώ και ακουστική κόπωση. |
| Briza media (Τρεμουλιάζον Γρασίδι) & Μπαμπού | Ξηρός, χαρτώδης ψίθυρος σε ελαφρύ αεράκι | 32 – 40 dBA | Φυσική συνοδεία που ανταποκρίνεται στον άνεμο γύρω από τους χώρους καθισμάτων. |
Φύτεμα που διαμορφώνει και μαλακώνει τον ήχο
Οι σκληροί τοίχοι ορίων και οι ξύλινες περιφράξεις με κλειστές σανίδες λειτουργούν σαν ηχητικοί καθρέφτες. Για να μαλακώσετε την αυλή πριν καν προσθέσετε νερό, καλύψτε τα κάθετα όρια με πολυεπίπεδες αειθαλείς αναρριχώμενες και πυκνούς θάμνους, με υπόστρωμα 50 mm βιολογικού στρώματος κάλυψης από κομποστοποιημένο φλοιό στην επιφάνεια του χώματος. Το μαλακό, πορώδες χώμα και το στρωματοποιημένο φύλλωμα απορροφούν εκπληκτικά καλά τις ηχηρές ανακλάσεις υψηλής συχνότητας.
Για απαλό βοτανικό ήχο, συνδυάστε είδη που ανταποκρίνονται σε διαφορετικές ταχύτητες ανέμου:
Briza maxima & Populus tremula
Τα πλατυσμένα μίσχοι των φύλλων της τρεμούλας και τα χάρτινα ανθόφυλλα του μεγάλου τρεμουλιαστού χόρτου τρέμουν στο παραμικρό θερμικό ρεύμα, παράγοντας έναν ξηρό, σιγανό θρόισμα όταν όλα τα άλλα είναι ακίνητα.
Fargesia murielae & Miscanthus sinensis
Τα μη invasive μπαμπού που σχηματίζουν τούφες αγγίζουν με τα στενά φύλλα τους το ένα το άλλο, με έναν ήχο εκπληκτικά κοντινό σε μακρινή καλοκαιρινή βροχή.
Κάψουλες σπόρων Baptisia australis
Αν μείνουν ακλάδευτες μέχρι το χειμώνα, οι φουσκωμένες κάψουλες σπόρων του ψευδοινδικού, σε χρώμα κάρβουνου, περιέχουν χαλαρούς σπόρους που κουδουνίζουν απαλά όταν αγγιχτούν ή όταν τους ανακινεί ο άνεμος.